🌿 Сирри «Лаббайк»
Миллионҳо нафар ҳар сол мегӯянд:
«Лаббайкаллоҳумма лаббайк...»
Аммо саволи бузург ин аст:
Оё ҳамаи онҳо медонанд, ки чӣ мегӯянд?
«Лаббайк» танҳо як зикри забонӣ нест.
Ин аҳд аст.
Ин паймон аст.
Ин имзои банда дар поёни қарордоди итоат аст.
Гӯё банда мегӯяд:
Эй Парвардигори ман! Ман ҳамеша омодаам. Ҳар фармоне, ки аз ҷониби Ту бирасад, ҷавоби ман танҳо як калима хоҳад буд: «Лаббайк».
Аммо ҳамин ҷо саволи дигаре пайдо мешавад.
Касе, ки имрӯз садҳо бор мегӯяд:
«Лаббайк...»
Оё вақте баъд аз умра Худованд ӯро ба намози бомдод даъват мекунад, боз ҳам мегӯяд:
«Лаббайк»?
Вақте Ӯро ба ростгӯӣ мехонад...
Ба ҳалолхӯрӣ...
Ба покдоманӣ...
Ба тарки рибо...
Ба адолат...
Ба афв...
Ба ҳиҷоби шаръӣ...
Ба амонатдорӣ...
Ба тарбияи фарзанд...
Ба тарки гуноҳи пинҳонӣ...
Оё боз ҳам ҷавобаш:
«Лаббайк» аст?
Ё ин ки «Лаббайк»-и ӯ танҳо дар Макка боқӣ мондааст?
Дар ҳақиқат, бузургтарин озмоиши «Лаббайк» баъд аз умра оғоз мешавад.
Он вақт маълум мегардад, ки:
Оё ин калима танҳо аз забон баромада буд...
Ё аз умқи қалб.
«Ҳар боре ки "Лаббайк" мегӯӣ, аз худ бипурс: Агар худи ҳамин лаҳза Худованд маро ба тарки гуноҳе, ба анҷоми амале ё ба қурбонии чизе даъват кунад, оё ҷавоби ман ҳамоно "Лаббайк" хоҳад буд?»
Ба назар чунин мерасад, ки ин савол метавонад яке аз таъсирбахштарин ҷумлаҳои тамоми зиндагии инсон гардад, зеро ӯро водор мекунад, ки аз талаффузи калима ба ҳақиқати зиндагӣ гузарад.
Биёед ҳар зикрро ба як тарзи зиндагӣ табдил диҳем. «Лаббайк» дигар танҳо зикри эҳром нест; он шиори умри мӯъмин аст. Ин меҳварро аз аввал то охири умр нигоҳ медорем, то эҳсос намоем, ки ҳар калимаи маносик бояд баъд аз умра низ дар зиндагии мо зинда бимонад.