ФАСЛИ СЕЮМ:
ОҒОЗИ САФАРИ БУЗУРГ:
Нахустин қадамҳои Имом Бухорӣ дар талаби ҳадис
🎯 МУҚАДДИМАИ ФАСЛ
Бузургӣ як тасодуф нест ва кашфи истеъдодҳо дар замини роҳат сурат намегирад ва дар шароити хобу осоиш ва танбалӣ кашф ва рушд намекунанд. Чуноне ки деҳқон наметавонад дар замини сахту нармкарданашуда бе заҳмат ҳосили хуб ба даст орад, инсон ҳам дар «минтақаи роҳат»— яъне бидуни сафар, гуруснагӣ, дарсхонӣ ва таҳаммули сахтиҳо ба бузургӣ намерасад. Вақте ки заминаҳои имонӣ ва ахлоқӣ дар вуҷуди Имом Бухорӣ (раҳ) шакл гирифтанд, замон ва макон барои ҳиммати баланди ӯ тангӣ намуд. Ин фасл достони канда шудани як ҷавон аз муҳити ошно ва парвози ӯ ба сӯи уфуқҳои нави илм аст. Мо шоҳиди он мешавем, ки чӣ гуна як навраси ятим, танҳо бо такя ба Аллоҳ ва бо як дафтару қалам, ба бузургтарин марказҳои илмии он давр (аз Маккаву Мадина то Бағдоду Миср) такони нав бахшида, уламоро ба ҳайрат меорад.