МУОМИЛАИ ТУ БО АЛЛОҲ ТАЪОЛО ЧИГУНА ХОҲАД БУД: ВАҚТЕ АЗ ТУ ҲАЁ КАРД? (ҲАЁИ ИЛОҲӢ) -14
Featured

МУОМИЛАИ ТУ БО АЛЛОҲ ТАЪОЛО ЧИГУНА ХОҲАД БУД: ВАҚТЕ АЗ ТУ ҲАЁ КАРД? (ҲАЁИ ИЛОҲӢ) -14

МАҚОЛАҲО ВА СӮҲБАТҲО Шумораи боздидҳо: 16
МУОМИЛАИ ТУ БО АЛЛОҲ ТАЪОЛО ЧИГУНА ХОҲАД БУД: ВАҚТЕ АЗ ТУ ҲАЁ КАРД? (ҲАЁИ ИЛОҲӢ)
Оё то ҳол андешидаӣ, ки муносибати мо бо Парвардигор чӣ гуна хоҳад буд, агар пардаҳо канор раванд ва мо ҳақиқати ҳолро дарк кунем? Мо ҳамеша аз Худованд талаби мағфират мекунем, аммо як лаҳза тасаввур кун: чӣ ҳолате ба қалби банда даст медиҳад, вақте бидонад, ки Холиқи Коинот бо он ҳама бузургиаш аз бандаи заифи худ ҳаё мекунад? Паёмбар (с) мефармоянд: "Худованд боҳаё ва карим аст ва шарм медорад, ки бандааш даст ба сӯи Ӯ бардорад ва Ӯ онҳоро холӣ баргардонад".
Ин ҷо як нуктаи нозуки эътиқодӣ нуҳуфта аст: Холиқе, ки ниёзе ба мо надорад, аз мо ҳаё мекунад, вале мо, ки саропо ниёзем, дар ҳузури Ӯ гоҳо бепарвоӣ мекунем. Вақте инсон дарк мекунад, ки Парвардигораш бо карам ва ҳаё бо ӯ рафтор дорад, дигар эҳсоси тарс ҷои худро ба адаби бандагӣ ва ихлоси комил медиҳад. Дар ин мақола мо ба умқи ин мавзӯи такондиҳанда ворид мешавем: Вақте Худованд аз ту ҳаё кунад, ту бо Ӯ чӣ гуна рафтору бандагӣ хоҳӣ кард ва чӣ гуна метавон посухи ин карамро бо ислоҳи нафс дод?
ДАРДУ ДАВО
Featured

ДАРДУ ДАВО

ТАЗКИЯ ВА АХЛОҚ Шумораи боздидҳо: 135

РОҲИ НАҶОТ АЗ БУНБАСТҲОИ РӮҲӢ:

ДАР ПАРТАВИ «ДАРДУ ДАВО»

Оё эҳсос мекунед, ки гоҳе бо вуҷуди талошҳои зиёд, мушкилоти рӯҳӣ ё ахлоқӣ шуморо раҳо намекунанд? Имом Ибни Қайими Ҷавзия дар асари безаволи худ «Дард ва Даво», ки бо номи «Ҷавоби кофӣ» низ машҳур аст, роҳи воқеии шифоро нишон медиҳад. Ин китоб танҳо як маҷмӯаи панду андарз нест, балки як дастури дақиқи ташхиси бемориҳои қалб ва дармони онҳо тавассути Қуръон ва суннат аст.

Мо дар ин силсила кӯшиш кардем, ки ин ганҷинаи илмиро бо забони содда ва фаҳмо пешкаши шумо созем, то нуктаҳои нозуки шаръӣ ва ахлоқии он барои ҳар як ҷӯяндаи ҳақиқат дастрас бошад. Биёед бо ҳам биомӯзем, ки чаро гоҳе дуоҳои мо мустаҷоб намешаванд ва чӣ гуна метавон бо покии луқма ва ҳузури қалб ба оромиши воқеӣ расид.

Бо Аллоҳ таъоло чигуна муносибату рафтор хоҳи кард, ҲАНГОМЕ БАР ТУ МУСИБАТ ВА БАЛОҲО ОМАД? - 13
Featured

Бо Аллоҳ таъоло чигуна муносибату рафтор хоҳи кард, ҲАНГОМЕ БАР ТУ МУСИБАТ ВА БАЛОҲО ОМАД? - 13

МАҚОЛАҲО ВА СӮҲБАТҲО Шумораи боздидҳо: 24

Муомилаи ту бо Аллоҳ ҳангоми мусибат чӣ гуна аст? | Роҳҳои сабр ва ризо

«Оё то кунун фикр кардаед, ки чаро Худованд бандагони дӯстдоштаашро бо мусибатҳо месанҷад? Ҳангоме ки бори сангини ғам бар китфони мо меафтад, муносибати мо бо Офаридгор чӣ гуна тағйир меёбад? Дар ин мақола мо рози аҷиби ибтило ва чор марҳилаи рафтори инсонро дар баробари озмоишҳои илоҳӣ баррасӣ мекунем. Аз хашму ноумедӣ то қуллаи шукру ризо — биёед бифаҳмем, ки чӣ гуна метавон дарди муваққатиро ба аҷри ҷовидонӣ табдил дод.»

«НОМҲОИ ЗЕБОИ АЛЛОҲ ТАЪОЛО: ат-ТАВВОБ»
Featured

«НОМҲОИ ЗЕБОИ АЛЛОҲ ТАЪОЛО: ат-ТАВВОБ»

НОМҲОИ ЗЕБОИ АЛЛОҲ ТАЪОЛО Шумораи боздидҳо: 457

Ат-ТАВВОБ: 

ПАЗИРАНДАИ ТАВБАҲО ВА ЭҲЁКУНАНДАИ УМЕД

**«Шинохти Худованд бузургтарин сармояи рӯҳии инсон аст. Дар миёни номҳои зебои Ӯ, исми мубораки «ат-Таввоб» барои мо, ки мавҷудоти хатопазирем, на танҳо як ном, балки паноҳгоҳи охирин ва даричаи умеди ҷовидонист. Аммо бояд донист, ки тавба танҳо як пушаймонии оддӣ ё ба забон овардани чанд калима нест; он як ҷиҳоди ботинӣ, заҳмати сангини рӯҳ ва талоши пайваста барои баргаштан аз торикӣ ба сӯи Нури мутлақ аст.

Ин мақола кӯшишест барои дарки умқи ин ҳақиқати бузург. Мо мехоҳем бифаҳмем, ки чаро инсон бо чунин фитрати заъиф офарида шуд ва чӣ гуна маҳз тавассути ҳамин заъфҳо ва заҳмати тавба, метавонад ба мақоме бирасад, ки ҳатто аз фариштагон болотар равад. Ин сафар барои касонест, ки омодаанд барои тағйири воқеии зиндагии худ заҳмат бикашанд...»**

"Ин мақола дорои нусхаи аудиоӣ дар ҳар бахш мебошад".

АНДЕШАИ БУЗУРГОН: ДӮСТИ МУШФИҚ: ОИНА БОШАД, НА ШОНА
Featured

АНДЕШАИ БУЗУРГОН: ДӮСТИ МУШФИҚ: ОИНА БОШАД, НА ШОНА

ОИЛАИ САОДАТМАНД Шумораи боздидҳо: 174
بسم الله الرحمن الرحيم
«أَعْظَمُ النَّاسِ ظُلْمًا لِصَاحِبِهِ الَّذِي يَرَاهُ عَلَى بَاطِلٍ يَخْسَرُ بِهِ آخِرَتَهُ، ثُمَّ يُجَامِلُهُ وَيَسْكُتُ حِفَاظًا عَلَى صَدَاقَتِهِ وَمَوَدَّتِهِ. بِئْسَ الْقَرِينُ!»
 
«Оё хомӯшии мо дар баробари хатои дӯстон ва наздикон нишони эҳтиром аст ё хиёнат? Бузургтарин зулм ин аст, ки касеро дӯст бидорем, аммо дар роҳи ботилу ҳалокати охираташ бо ӯ ҳамсадо шавем. Дар ин мақола мо дар мавзӯи "Дӯстии ҳақиқӣ ва масъулияти имонӣ" аз нигоҳи андеша ва тадуббари мӯшикофонаи муҳаққиқони қуръонӣ, ки бар асоси оятҳо ва ашъор суҳбат мубтанӣ мебошад, хоҳем сӯҳбат кард.»
 
"Шакли пурраи ин сӯҳбатро бо тафсилоти бештар (14 дақиқа) метавонед дар охири саҳифа гӯш кунед." 

МАВЗӮЪҲО

ФИҚҲ

МАҚОЛАҲО ВА СУҲБАТҲО

ҲОЗИР ДАР СОМОНА

Ҳоло дар сомона 315 меҳмонҳо ва ҳеҷ истифодабарандае нест