«Оё мехоҳед асрори оромии ботинӣ ва нури ҳикматро кашф кунед? Яҳё ибни Муоз (раҳимаҳуллоҳ) роҳҳои мубориза бо се душмани асосии инсон — дунё, шайтон ва нафсро нишон дода, моро ба сӯи покии дил раҳнамоӣ мекунад. Дар ин мақола меомӯзем, ки чӣ тавр бо истифода аз зӯҳд, мубориза бо шайтон ва дурӣ аз шаҳватҳо метавон ба саодати дунёву охират ва ҳикмати Илоҳӣ ноил шуд.
Аллоҳ таъоло фармудааст: «Ва дар хонаҳои худ бимонед (қарор ва ором бимонед) ва монанди рӯзгори ҷоҳилияти пешин зинатҳои худро [барои номаҳрамон] намоиш надиҳед...» .сураи Аҳзоб: 33.
Суфёни Саврӣ раҳимаҳуллоҳ гуфтааст: “Барои зан аз хонааш беҳтар (ҷой) нест, агарчӣ пиразан ҳам бошад”.
Ислом дине аст, ки тамоми аҳкоми он бар асоси ҳикмат, фитрат ва манфиати инсон қарор дорад. Аз ҷумлаи ин аҳком, масъалаи қарор гирифтани зан дар хона мебошад, ки бисёре онро нодуруст мефаҳманд ва гумон мекунанд, ки ин ҳукм маҳдудият ё паст задани мақоми зан аст. Дар ҳоле ки ҳақиқат комилан баръакс мебошад.
Қарор гирифтани зан дар хона, пеш аз ҳама, икром ва ҳифзи ӯ аст. Ин икром намудан ва иззат додан ва ҳифозати каромати ӯ бо амри кӣ шудааст? Бо амри Аллоҳ таъоло. Оё дар чизе, ки Аллоҳ таъоло амр кардааст, касе шак дорад? Гумон мекунад, ки ақлаш ба ин масъала хубтар дарк мекунад? Пок аст Худованд аз ҳама нуқсону камбуде, ки махлуқот доранд ва ба сӯи паноҳ мебарем аз ингуна андешаҳо ва фикрҳо.
Ҳиммат баланд дор, ки мардони рӯзгор,
Аз ҳиммати баланд ба ҷое расидаанд.
Ҳалқаи ҳафтум:
Бисмиллоҳи-р-раҳмони-р-раҳим
Бо Худованд чигуна муносибат ва рафтор хоҳӣ кард,
ВАҚТЕ Ӯ ТУРО ПӮШОНИДА ВА ДАР ПАРДА НИГОҲ ДОШТААСТ?
Беҳтарин ва меҳрубонтарин муносибат. Касонеро, ки дар тамоми ҳаёт бо онҳо муносибат менамоем, ман дар бораи онҳо фикр ва андеша намудам ва инро дарёфтам, ки касе, ки бо мо аз ҳама беҳтар, меҳрубонтар ва дилсӯзонатар муносибат менамояд, танҳо Аллоҳ таъоло мебошад.
Андеша кун: яке аз моён мехоҳад маъсиятеро анҷом диҳад, дилаш ба он маъсият майл дорад, сипас ба он азм мекунад ва муқаррар менамояд, ки албатта онро анҷом медиҳад.
Қудрати Худованд бар манъ кардани маъсият. Бо вуҷуди ин, Аллоҳ субҳонаҳу ва таъоло ӯро аз ин кор манъ намекунад. Агар Худованд мехост, яке аз лашкаронашро амр мекард, ки роҳи ӯро қатъ намояд (то ба он маъсият ва нофармонӣ нарасад). Дар ин ҳолат муҳол аст, ки ӯ тавонад он корро анҷом диҳад.
بسم الله الرحمن الحيم
Алҳамду лиллоҳ. Вассалоту вассалому ало Расулиллоҳ ва ало олиҳи ва саҳбиҳи ва ман волоҳ.
Аммо баъд...
Имрӯз рӯзи якуми Раҷаби соли 1447 мувофиқ ба бисту якуми декабри соли 2025 мелодӣ аст.
دعاء رؤية الهلال كما ورد عن النبي ﷺ هو:
"اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْيُمْنِ وَالإِيمَانِ، وَالسَّلامَةِ وَالإِسْلامِ، رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ". (رواه الترمذي).
Дуои дидани моҳи нав, ҳамчуноне, ки аз Паёмбарﷺ ворид шудааст:
Аллоҳумма аҳиллаҳу ъалайно би-л-юмни ва-л-имон, ва-с-саломати ва-л-ислом, Раббӣ ва Раббукаллоҳ.»
"Худовандо, ин моҳро барои мо бо баракату имон ва саломативу ислом нав гардон. (Эй ҳилол!) Парвардигори ман ва Парвардигори ту Аллоҳ аст.".
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على رسول الله محمد و على آله وصحبه أجمعين
أما بعد:
Афзалтарин чизе, ки банда аз ин дунё касб менамояд ва бо ҳамроҳии худ ба қабр ва барои охират мебарад, чизҳое мебошанд, ки дар рафти суҳбат баён мегарданд, бо тартиб ва шарҳи маъонӣ ва истидлол:
Ҳоло дар сомона 273 меҳмон ва ҳеҷ истифодабарандае нест