Ҳиммат баланд дор, ки мардони рӯзгор,
Аз ҳиммати баланд ба ҷое расидаанд.
Ҳалқаи сеюм
Бисмиллоҳи-р-раҳмони-р-раҳим
Алҳамду лиллоҳи раббил ъоламин ва саллаллоҳу ва саллама ва борака ало абдиҳи ва расулиҳи Муҳаммадин ва ало олиҳи ва саҳбиҳи аҷмаъин, аммо баъд...
Муҳимтарин суоле ки дар тамоми ҳаёти инсон вуҷуд дорад ин аст:
Ту бо Худованд чӣ гуна муносибат мекунӣ, вақте Ӯ ба ту раҳму меҳрубонӣ менамояд?
Оё ту дар зиндагии худ дидаӣ, ки касе оташи бузургеро ба муддати се рӯз барафрӯзад, сипас писари худро ба он оташ андозад? Табиист, ки чунин ҳолат вуҷуд надорад. Акнун ба ин ҳадиси набавӣ гуш фаро деҳ:
“Марде ба назди Расулуллоҳ (с) омад, ки бо ӯ кӯдаке буд. Онро (аз меҳру шафқаташ) дар оғӯшаш мефишурд. Расулуллоҳ (с) ба ӯ гуфт: Оё ту ба ӯ раҳм менамоӣ? Гуфт: Оре. Расулуллоҳ (с) гуфт: Худованд бар ту раҳмхортар аст аз раҳмхории ту дида нисбат бар ин (тифлат) ва ӯ меҳрубонтарини меҳрубонҳост”.
Пас Худованд аз ин бораҳмтар аст, ки туро дар оташ андозад. Худованд арҳаму‑р‑роҳимин аст. Ту бо ин раҳмахорӣ чигуна муносибат ва рафтор хоҳи кард? Бо Худованд чигуна маносибат ва рафтор мекунӣ, вақте туро раҳму меҳрубонӣ намуд?